Geef een zoekterm op


Scan bezoekinfo

Vul het aanvraagformulier voor een groepsbezoek in

Lees en teken het gastenboek

Bekijk en download de folder van Ouvrage Fermont


Ouvrage Fermont

Planning en bouw van de sector Crusnes Sector Crusnes
De bouw van Fermont De bouw
De jaren 1936-1939 1936-1939
"Drôle de guerre" "Drôle de guerre"
De oorlogsdagen in Fermont De oorlogsdagen
Fermont tijdens de oorlog Fermont tijdens de oorlog
Na de oorlog Na de oorlog

Rondom Fermont Rondom Fermont
Plattegrond Plattegrond
Manschappeningang Manschappeningang
Munitie-ingang Munitie-ingang
Munitiemagazijn Munitiemagazijn
Kazerne Kazerne
Eelektrische centrale Elektrische centrale
        Gevechtsblokken
      gevechtsblok 1 Blok 1
      gevechtsblok 2 Blok 2
      gevechtsblok 3 Blok 3
      gevechtsblok 4 Blok 4
      gevechtsblok 5 Blok 5
      gevechtsblok 6 Blok 6
      gevechtsblok 7 Blok 7

Het museum van de Maginotlinie Museum van de Maginotlinie
mogelijkheden voor bezoek Een bezoek aan Fermont
aanvraag groepsbezoek Aanvraag groepsbezoek
Download de folder Download de folder
Terug naar beginpagina Home

Wat er gebeurde na de oorlog...naar een nieuw begin?


Als de Tweede Wereldoorlog afgelopen is, gaat de legerleiding nadenken over de toekomst van de Maginotlinie. Deze was ontworpen tegen een aanval van Duitsland. Maar Duitsland was definitief verslagen en het communistische Rusland was ver weg. Een directe dreiging was niet aannemelijk.
Door de technische ontwikkeling op het gebied van bewapening en gevechtstechnieken was de Maginotlinie achterhaald; het Franse leger was veranderd en wilde niets meer te maken hebben met het leger van 1940.

De vraag was nu: wat te doen? Afstoten was een kostbare kapitaalsvernietiging. Maar het herstellen van iets dat technisch achterhaald was, zou enorme kapitalen vergen en deze kredieten waren er niet in 1945. Voorlopig werd alleen onderhoud gepleegd waar nodig en de Genie ging allereerst een inventaris maken om daarna de prioriteit van de herstelwerken op te stellen.

Wat bleef er over van de techniek
onderdeel in dienst
in 1940
werkend
in 1945
werkend
in 1974
werkend
in 2014
Hefkoepel 75mm 1 0 0 1
Hefkoepel 81mm 1 0 1 0
Mitrailleurhefkoepel 2 2 2 0
liften 10 8 8 6
dieselgeneratoren 4 2 2 2
Reeds in 1945 hadden de mitrailleurhefkoepels van Ouvrage Fermont geen bewapening meer en in blok vier stonden nog twee van de drie kanonnen. Bij blok 1 ontbraken de kulassen.
In 2014 wordt de hefkoepel van blok 1 aan de bezoekers getoond, maar alleen buiten. De koepel wordt op afstand bediend. Blok 1,2,5 en 6 zijn niet bezoekbaar wegens de slechte staat.

Gedurende het jaar 1947 werden de belangrijkste herstellingen uitgevoerd. Vanaf 1948 kwamen er kredieten beschikbaar. In Fermont ging een burgerfirma aan de slag om de waterdichtheid van de hoofdgalerij te herstellen. Riolen werden hersteld en gaten in de muren geboord om de waterafvoer te verbeteren. In 1949 werd de elektriciteitscentrale verder in orde gebracht, zodat het ouvrage weer zelfvoorzienend was. Voor elk groot ouvrage waren twee motoren voldoende en het overschot werd verdeeld tussen andere ouvrages. Eén van de vier motoren werd gedemonteerd; de generator ging naar Ouvrage Latiremont; de motor kwam terecht in ouvrage Rochonvillers.

De experimentele luchtinlaat van blok 7 Tijdens de bombardementen was gebleken dat de luchtdruk voor problemen zorgde bij de in- en uitlaten van de ventilatie. Deze waren niet voorzien van terugslagkleppen. Men dacht dit probleem op te lossen door verse lucht aan te zuigen en vervuilde lucht af te voeren via de rondom een blok aanwezige bescherming van stenen. Bij blok 7 werd vanaf 1949 tot 1951 een experiment uitgevoerd, dat weliswaar goede resultaten boekte, maar dat verder niet tot uitvoering kwam.

In 1953 kwamen er internationale spanningen, die de aanleiding waren voor de Koude Oorlog. Een aanval uit het oosten behoorde nu tot de reële mogelijkheden. Het plan werd geopperd om de kanonnen in de kazematten te vervangen 105mm geschut. Dit hield in dat schietgaten, bepantsering en schietkamers aangepast moesten worden. Plannen werden ontworpen en getekend, maar kwamen verder niet tot uitvoering. Vanaf 1954 werd verouderd of ontbrekend materiaal, zoals optiek en communicatiemiddelen vervangen. In Fermont werden alle artilleriestukken gedemonteerd, schoongemaakt en nagekeken en daarna weer gemonteerd op hun oorspronkelijke plaats. De twee lopen van de hefkoepel van 75mm werden vervangen door gloednieuwe exemplaren. De infanterieblokken werden niet meer herbewapend. Ook de buitenkant werd onder handen genomen. In 1954 werd het dak van blok 1 hersteld. In de winter van 1955/56 begon een bouwfirma aan het herstel van blok 4. Alle beschadigingen werden verwijderd, beton werd waar nodig hersteld en er moest nieuwe buitenlaag worden aangebracht. Bij deze werkzaamheden bleek dat er nog een niet ontplofte granaat in de muur zat. De Genie zag geen kans om deze te verwijderen en de werkzaamheden werden voortgezet. Tot op heden zit er dus een niet ontplofte granaat in de muur van blok 4. Na het herstel van blok 7 was het de beurt aan het dak van de munitie-ingang. Met behulp van een geleende bulldozer verwijderde de kleine bouwfirma de laag grond op het blok. Er werd een nieuwe betonlaag en laag bitumen aangebracht om de waterdichtheid te garanderen. Om onbekende redenen werd de grondlaag niet opnieuw aangebracht.
Tot 1958 werd de linie gerepareerd en ten dele gemoderniseerd. De steeds heviger wordende Algerijnse burgeroorlog kostte veel geld en er waren geen kredieten meer beschikbaar voor verder herstel. Frankrijk was op weg om een kernmacht te worden en dit was belangrijker dan de Maginotlinie. Het hele onderhoud door de Genie werd in de loop der jaren afgebouwd. Rondom 1966 werd veel materiaal uit de ouvrages gehaald en opgeslagen. Het werd het begin van het einde. Via de Domeinen werden kazematten, kleine ouvrages, abri's en waarnemingsposten aan particulieren verkocht. Deze sloopten vaak hun eigendom leeg om te verkopen en lieten dan een leeg karkas achter. Maar ook de wat minder scrupuleuze “toeristen” haalden heel wat materiaal weg om te verkopen of als souvenir te bewaren. Het waren de zwarte jaren van de Maginotlinie; ook veel ander militair materiaal (kanonnen, voertuigen, vliegtuigen) werden gesloopt in plaats van er een exemplaar van te bewaren. Gelukkig ontkomt Fermont aan dit trieste lot.

Twintigjarig bestaan van de AAOFLM - de vaandeldragers Dankzij de schrijver Roger Bruge(1926-2009) kwam de Maginotlinie in de belangstelling te staan en kreeg ze de waardering die ze verdient. Drie boekdelen waren het begin van een reddingspoging om dit Franse erfgoed te bewaren. Er kwamen sporadische bezoeken op gang, maar het grote publiek was er nog niet. In 1973 kreeg George Maistret, directeur van een mijn in de omgeving, na een bezoek aan het ouvrage Simserhof, het idee om Fermont open te stellen voor het publiek. Maar voordat het zover is, moet er eindeloos onderhandeld worden met verschillende ministeries en het leger. In 1975 wordt er een stichting opgericht die het ouvrage gaat beheren en zich tot doel stelt om van Fermont een museum te maken en voor het publiek op te stellen. Uiteindelijk wordt op 11 juni 1977 Fermont officieel geopend en kan het publiek kennis nemen van de Maginotlinie. In 1997 wordt het 20-jarig bestaan gevierd.


Fermont tijdens de Duitse bezetting schrijf eens wat in het gastenboek home (terug naar de startpagina) stuur een email Wat is er rondom Fermont te vinden?
Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op donderdag 26 januari 2017